Het reviewen van de nieuwste telg aan de loot van de familie Neat Acoustics is in zekere zin een gewaagde, zo niet gevaarlijke onderneming voor de recensent van dienst. Dat vraagt om een korte uitleg. Jarenlang hebben hier in huis luidsprekers van het merk Neat Acoustics gestaan. Op een gegeven moment vond er een soort inventarisatie-gesprek aan de koffietafel plaats. Welk meubelstuk is hier eigenlijk het oudst en langst aanwezig in ons interieur, luidde de vraag. Afgezien van de vraag of je een luidspreker als meubelstuk mag kwalificeren, was het verrassende antwoord: de Neat Acoustics Mystic speakers. Deze speakers waren destijds aangeschaft in onze toenmalige woonplaats Mechelen. Op een steenworp afstand van onze woonplek huisde Joenit Hifi, toen nog een consumentenwinkel in plaats van importeur, de huidige status die ze nu hebben. We hadden net ons allereerste huis gekocht en daar moesten beslist ook nieuwe speakers in geplaatst worden, vraag me nu niet meer waarom. Dus wij naar de hifiwinkel iets verderop. Na lang wikken en wegen een keus gemaakt te hebben voor iets wat binnen het budget paste, bevestigde de verkoper van dienst onze goede keuze. Maar we moesten toch ook nog even naar een speakerpaar luisteren waarvan we nog nooit gehoord hadden en die bovendien behoorlijk buiten het gekozen budget viel. Ik vond het destijds een gedurfde actie van de betreffende man. Wij zouden echt niet voor gladde verkooppraatjes vallen en niet gaan voor onbekende (en te dure) paden. Welnu, lang verhaal kort: we vielen als een blok voor de mysterieuze, zwarte zuilspeakers, de Neat Acoustics Mystic. Het was liefde op het eerste gehoor, om het zo maar te noemen.
